ptak drapieżny lub grzyb ★★★ KOBUZ: ptak drapieżny wielkości gołębia ★★★ NORKA: drapieżny ssak polski ★★★ ORLIK krzykliwy, ze szponami ★★★ SOBÓL: ssak drapieżny z rodziny łasicowatych ★★★ ŻURAW krzykliwy, ptak wodno-błotny ★★★★★ BIELIK: duży ptak drapieżny ★★★ LIKAON: drapieżny circus, ptak drapieżny z rodziny sokołów: drzemlik: ptak drapieżny z rodzaju sokołów, zamieszkuje północną Euroazję, pod ochroną Drapieżny ssak z rodziny kotowatych; Duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych; Łac, jastrząb, ptak drapieżny z rodziny sokołów; Białozór, drapieżny ptak z rodziny sokołów; Drapieżny ssak z rodziny kotowatych, Drapieżny ssak z rodziny kotowatych, Drapieżny ssak z rodziny kotowatych, Członek rodziny, należący do rodziny ptak drapieżny z grupy orłów ★★★ OPOS: drapieżny ssak; dydelf ★★★ PUMA: amer kot drapieżny; kuguar ★★★ KOBUZ: ptak drapieżny wielkości gołębia ★★★ NORKA: drapieżny ssak polski ★★★ ORLIK: ptak drapieżny lub kwiat ogrodowy ★★★ SOBÓL: ssak drapieżny z rodziny łasicowatych ★★★ TOPIK Definicja słowa „kobczyk” z rozbiciem na różne konteksty tematycze. Najważniejsze konteksty znaczeniowe: » kobczyk - zoologia » kobczyk - zoologia, ptaki. kobczyk » zoologia. kobczyk » chroniony ptak drapieżny. kobczyk » sokół. kobczyk. kobczyk » drapieżny ptak z rodziny sokołów. kobczyk » ptak drapieżny, w Polsce przelotny ptak drapieżny z rodziny sokołów: kuzyn okonia: kuzyn drozda: wszystkożerny kuzyn łasicy: ptak drapieżny polujący na ryby, które wypatruje z lotu: srebrzysta kuzynka karpia: azjatycka kuzynka karpia: kuzynka łasicy: kuzyn dyni: barwna kuzynka wróbla: kuzyn sokoła: drapieżny kuzyn sokoła: syberyjski kuzyn łasicy: ryba, kuzynka łososia białozór » drapieżny ptak z rodziny sokołów. białozór » drapieżny ptak z sokołów. białozór » herb szlachecki jak sokół norweski. białozór » ptak drapieżny używany dawniej w sokolnictwie. białozór » ptak drapieżny z sokołów. białozór » ptak z sokołów. białozór » sokoły. białozór » wśród sokołów raróg » ptak drapieżny z rodziny sokołów. raróg » ptak drapieżny z rodziny sokołów, dawniej bardzo ceniony w sokolnictwie. raróg » ptak drapieżny, podobny do sokoła. raróg » ptak gnieżdżący się na wieżach lub kominach. raróg » ptak łowczy. raróg » ptak używany dawniej do polowania. raróg » ptak z rodziny sokołów Wstęp Jastrząb (Accipiter gentilis) to średniej wielkości ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), charakteryzujący się imponującymi zdolnościami myśliwymi oraz szerokim zasięgiem występowania. W niniejszym artykule przyjrzymy się bliżej jego systematyce, morfologii, behawiorowi, środowisku życia, rozmnażaniu, pożywieniu, strategiom polowania, zagrożeniom myszołów: duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych o szerokich skrzydłach: SOKOLIK DRZEWIEC: KOBUZ, sokół kobuz, sokół leśny; ptak drapieżny z rodziny sokołowatych, zamieszkujący całą Europę (z wyjątkiem Skandynawii i Szkocji) oraz Azję. 7mLlrpH. Przykłady Odmieniaj EurLex-2 11 To, czego Jezus dokonał w Kanie Galilejskiej, było jego pierwszym cudem. W ten sposób ujawnił swoją chwałę+ i jego uczniowie uwierzyli w niego. jw2019 Mamy ochotę zamknąć oczy, jak mamy ochotę zatkać sobie uszy przed Godami w Kanie Galilejskiej Pawła Veronese. Literature W „sali bilardowej”, gdzie zwykle przesiadywano, wypchane lisy, myszołowy, kanie uwieczniały tę samą morderczą tradycję. Literature Istnieje niejasność co do roli, jaką w naszych docie kaniach gra wyobrażalność. Literature Tylko Odrade i dwie inne zimnookie, czujne młode kobiety zostały z Tuekiem i Kanią. Literature Otrzym ała miesz kanie w fabryce, była w kontakcie z właścicielami i mówiono do niej „pani” . Literature Dlaczego Jednak to Europejczycy zdobyli potrójną przewagę, a nie zdołali tego dokonać subsaharyjscy Afry kanie? Literature To tylko kwestia czasu, mawiał, a Arau-kania i tak będzie jego. Literature — Przenocujecie tu — powiedział Kania — a jutro odeślę was do powiatu. Literature Gdy przeprawił się kanią przez rzekę, zobaczył ze zdziwieniem, że pałac oświetlony jest jak na święto: wszedł do ogrodu. Literature - Kani - powiedziała zmęczona kobieta, jakby to cokolwiek miało wyjaśniać. - Kani - powtórzyła. Literature Ilość wina dostarczonego przez Jezusa wskazuje, że wesele w Kanie musiało być dość duże, ale najwyraźniej było odpowiednio prowadzone. jw2019 Powiedz raczej, co takiego jest w tym Kanie, że ma tak złą sławę? Literature Za- plusujesz u Babci z Battersea, bo będzie mogła na tydzień wrócić do swojego miesz- kania. Literature – Wybaczono ci podczas kaniom. Literature Zanim Tuek lub Kania zdołali zaprotestować, poczuli dłonie na ustach. Literature Ale dlaczego Jezus udaje się do Kafarnaum, zamiast pełnić służbę w Kanie, Nazarecie czy w innej części górzystej Galilei? jw2019 3 Swojego pierwszego cudu Jezus dokonał na uczcie weselnej w Kanie Galilejskiej. jw2019 Po śmierci Kani grupa zaprzestała aktywności. WikiMatrix – Jakie wrażenie sprawia Kani? Literature Jezus na uczcie weselnej w Kanie Galilejskiej zamienił prawie 400 litrów wody w wino. jw2019 Krogulec to średniej wielkości ptak drapieżny, który poluje głównie na swoich mniejszych pobratymców. Znany jest z błyskawicznego ataku na upatrzoną ofiarę, która często w ogóle nie ma świadomości, że już za moment stanie się ofiara tego doskonałego, ptasKrogulec - co to za ptak? Krogulec, znany również jako krogulec zwyczajny i jastrząb wróblarz, to średniej wielkości ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych i rzędu szponiastych. Jego przydomek wróblarz wziął się z upodobania do polowania na te małe i bezbronne wobec większego i bezlitosnego przeciwnika ptaki. Od 1988 roku krogulec uznawany jest za gatunek najmniejszej troski i jednocześnie jest najliczniejszym przedstawicielem szponiastych zarówno w Europie, jak i w Azji. Potrafi być do tego stopnia skoncentrowany na polowaniu, że w pogoni za zdobyczą nie zwraca uwagi na to co się dzieje wokół niego i zdarzało się, że wpadał do wnętrza ludzkich domostw lub uderzał w ciała krogulca wynosi od 28 do 38 cm, przy czym samice są około jedną trzecią większe od samców, więc górne wartości dotyczą właśnie tej płci. Rozpiętość skrzydeł u samca wynosi od 60 do 63 cm, u samicy od 74 do 79 cm, natomiast masa ciała odpowiednio 150 g i 280 g. Różnice między płciami są również widoczne w ubarwieniu krogulca. Wierzch ciała u samców jest niebieskoszary, natomiast spód białawy z rdzawym, poprzecznym prążkowaniem. U samicy wierzch jest szary, a spód białoszary z poprzecznym prążkowaniem. Krogulce mają długi ogon z czterema lub pięcioma poprzecznymi ciemnymi pasami. W locie ogon jest krótko ścięty i właśnie tym różni się od lekko zaokrąglonego ogona jastrzębia. Z tym ostatnim ptakiem często mylone są duże samice krogulca, które dorównują jastrzębiowi rozmiarami. Mniejsze od nich samce zbliżone są rozmiarami do najmniejszego z sokołów, czyli głowie krogulca najbardziej zwracają uwagę oczy z czarną, okrągłą źrenicą, jaskrawymi, żółtymi tęczówkami i żółtym obramowaniem. Charakterystyczny jest też zagięty dziób, od którego wzięło się powiedzenie o krogulczym kształcie nosa u człowieka. Wyglądu dopełniają jeszcze żółte kończyny zakończone haczykowatymi pazurkami i krótkie, ale za to szerokie skrzydła. Podczas lotu krogulec uderza nimi krótko, a sam ruch jest falowany i może nam przypominać lot gołębia. Krogulec - gdzie występuje?Zakres występowania krogulca obejmuje północną, zachodnią i środkową Europę, wschodnią Azję i północną Afrykę. To częściowo wędrowny gatunek ptaka, który w zależności od miejsca występowania konkretnego z kilku jego podgatunków może być ptakiem całorocznie osiadłym lub wędrującym z północnych obszarów Europy lub zachodniej Azji w południowe rejony Morza Śródziemnego lub południowej Azji na Polsce jest to gatunek lęgowy nieliczny lub lokalnie średnio liczny. Występuje przede wszystkim na nizinnych obszarach kraju, szczególnie w lasach iglastych na wschodzie, w których może przebywać cały rok. Występuje także na terenach przy leśnych i na terenach otwartych, na których zazwyczaj poluje. Wiosną i jesienią można zaobserwować większe ilości tych ptaków, które przelatują przez nasz kraj z powrotem do swoich legowisk na wschodzie i północy lub w odwrotnym kierunku na zimowiska. Szacuje się, że w naszym kraju występuje między 25000 i 35000 par. We wcześniejszych latach ilości nie były doszacowane z powodu skrytego życia krogulca i słabej dostępności do jego terenów lęgowych. Jest coraz częściej spotykany w pobliżu ludzkich siedzib, w parkach i ogrodach. Jeżeli w tych ostatnich miejscach widać nagłe poruszenie wśród mniejszych ptaków, może to oznaczać, że w pobliżu znalazł się właśnie krogulec. Można go też zobaczyć zimą w centrach miast, jak poluje na wróble lub wypłasza z karmników mniejsze życia krogulcaŻycie dorosłego krogulca polega przede wszystkim na polowaniu na ptaki mniejszych lub średnich rozmiarów. Różnica między wielkością samicy i samca powoduje, że nie muszą konkurować one ze sobą w zdobywaniu pożywienia, po prostu samica poluje na nieco większe gatunki niż samiec. Samiec poluje na ptaki w rozmiarze wróbla, sikorki, trznadla, skowronka, zięby, a samica często na większe, takie jak sójka czy grzywacz. Podczas polowania krogulec korzysta z elementu zaskoczenia. Zanim dotrze do upatrzonej ofiary, wykorzystuje naturalne przeszkody w rodzaju krzaków lub żywopłotów do ukrycia się i stara się bardzo zbliżyć do obiektu polowania. Może atakować zarówno w locie, jak i na ziemi; wyprowadzając atak, często po prostu zmiata ptaka z gałęzi lub innej powierzchni. Jeżeli ten uniknie ataku, krogulec nie ustaje w jego poszukiwaniach i sprawnie przedziera się między trawami, zaroślami lub krzakami, w których ukryła się niedoszła ofiara. Po schwytaniu przenosi ptaka w ustronne miejsce do tak zwanej skubalni (na przykład starych pniaków drzew) i tam, zgodnie z nazwą miejsca, zajmuje się oskubywaniem ofiary z jego pokarm składają się nie tylko ptaki, ale także gady, płazy, owady czy małe ssaki w postaci myszy. Dziennie krogulec powinien zjeść dwa ptaki o masie wróbla, aby zapewnić sobie pełnię składników odżywczych. Szacuje się, że w ciągu roku jego ofiarą pada 2200 wróbli lub 600 kosów, co stanowi poważny ubytek w populacji tych mniejszych ptaków. Rozmnażanie krogulcaOkres lęgowy krogulca trwa od maja do lipca, podczas którego jest wyprowadzany tylko jeden lęg. W czasie toków samice wyszukują na terenach łowieckich samców odpowiedniego partnera, po czym oboje zaczynają bronić terenu, który dotąd był rewirem przyszłego ojca rodziny. Para odbywa wtedy loty godowe, nawołuje się, chwyta nawzajem za szpony i koziołkuje. Następnie rozpoczyna się budowa gniazda, podczas której samiec zajmuje się dostarczaniem pokarmu dla budują gniazda głównie na drzewach iglastych jak świerki czy jodły. Gniazdo jest najczęściej umiejscowione w koronie drzewa przy pniu i zbudowane z cienkich patyków. Ma płaski kształt i wyściełane jest świeżymi gałązkami sosen i świerków, korą sosen, a także piórami samicy. Po zapłodnieniu samica składa od 4 do 6 białawych jaj z brunatnymi lub rdzawymi plamami. Wysiadywanie trwa od 30 do 35 dni, podczas których samiec opiekuje się matką i stale dostarcza jej pokarm. Po wykluciu pisklęta przebywają około miesiąca w gnieździe, po czym zaczynają wychodzić i rozpoczynają naukę latania. Przez ten czas samica wciąż opiekuje się młodymi, uczy je zdobywać pożywienie i oczyszcza gniazdo z odpadków. Przez kolejny miesiąc trwa nauka i młode, już upierzone, trzymają się jeszcze terenu rodziców. Do pełnej dojrzałości płciowej jest jeszcze daleko, choć krogulce są płodne już w wieku 10 miesięcy. Nie wyprowadzają wtedy swoich lęgów, ponieważ najczęściej nie dysponują jeszcze własnym rewirem. Dopiero kiedy miną dwa lub trzy lata, mogą wyprowadzić już pierwszy lęg, ponieważ są wtedy w pełni samodzielne, potrafią doskonale polować i są gotowe do założenia rodziny. W ten sposób na świecie pojawią się kolejne krogulce, które staną się kolejnym postrachem dla swoich mniejszych, ptasich Harris Hawk (Parabuteo unicinctus) – Myszołowiec towarzyski Jeden z najbardziej wszechstronnych ptaków łowczych. Nadaje się zarówno do latania (o ile nie obudzimy w nim pasji łowieckiej) jak i do polowania. Ptak ten jest jednym z łatwiejszych gatunków do ułożenia jeśli myślimy o „lataniu” jednak wymaga już nieco wiedzy i praktyki jeśli chcemy z nim polować. Dobry dla początkujących pragnących później zacząć przygodę z jastrzębiami – nie oddala się za bardzo i ciężko jest go zgubić a przy zastosowaniu telemetrii staje się to prawie rozpoznawcze: jest to ptak wielkości jastrzębia żyjący głównie na obszarze od południowo-zachodnich terenów USA aż do Chile i środkowej Argentyny. Jest to jedyny gatunek ptaka drapieżnego, który w swoim naturalnym środowisku poluje w stadach wykształcając tym samym strukturę socjalną. Łatwy do rozpoznania po charakterystycznych czerwono-rdzawych plamach na skrzydłach oraz ciemnym ogonie z dużym białym pasem na końcu (stąd też jego nazwa łacińska uni=jeden cinctus=pas). W naturze gniazduje między innymi na kaktusach i poluje głównie na zdobycz naziemną (króliki), choć inne małe ssaki jak i gady również trafiają się dość często. Składa zwykle do 5 jaj, które wysiaduje głównie samica przez 31-36 dni. Młode zaczynają odkrywać świat w wieku 38 dni. Młode w przeciwieństwie do starych ptaków mają pstrokatą pierś, która w późniejszym okresie ciemnieje i staje się jednolicie długość ciała od ok. 46cm do 76cm, rozpiętość skrzydeł średnio. 110 cm, waga samca średnio 710g, zaś samicy 1020g. Samice są zwykle około 40% większe od samców. Raróg górski (Falco biarmicus) Jest to jeden z najlepszych sokołów dla początkujących – można go używać zarówno do latania jak i do polowania. Jeśli planujesz zacząć przygodę z sokolnictwem i kierować się w stronę sokołów, to jest ptak dla rozpoznawcze: mimo, że w locie jest bardzo podobny do sokoła wędrownego, można go odróżnić po smuklejszej sylwetce, nieco dłuższym ogonie i powolniejszych uderzeniach skrzydeł. O wiele łatwiej pomylić go z rarogiem, zwłaszcza tam, gdzie oba gatunki występują razem (np. na Bałkanach). Dorosłe osobniki tych gatunków ciężko jest pomylić. Raróg z wierzchu jest brunatny, a raróg górski niebieskoszary z ciemnymi prążkami i ma jasny, zwykle skąpo plamkowany, spód ciała. Dorosłe rarogi górskie mają poza tym charakterystycznie rudo lub piaskowożółto zabarwioną potylicę i kark oraz wąskie ciemne wąsy na policzkach. Ubarwienie osobników młodocianych jest mniej kontrastowe, bardziej jednolite, z brunatnym nalotem: tył głowy mają jasnobrązowo kreskowany, grzbiet jednolicie ciemnobrunatny, spód ciała białawy z brunatnymi podłużnymi plamkami. Młode rarogi i rarogi górskie odróżnić można z bliska. Ten duży sokół (mniejszy jednak od raroga) występuje głównie w Afryce, a jego podgatunek gniazduje w południowych Włoszech, na Sycylii oraz w zachodnich i południowych rejonach Półwyspu Bałkańskiego. Dalej na północ pojawia się rzadko, zaś w Europie Środkowej sporadycznie. Głównie w okresie wychowywania młodych, partnerzy polują razem, na zmianę atakując w locie wypłoszone ptaki. Często sukces łowiecki zależy właśnie od współpracy partnerów. Łowią głównie ptaki (kawki, pustułeczki, pustułki, kalandry itp.) w locie, okazjonalnie zaś ofiary na ziemi (np. młode króliki, szczury, jaszczurki, płazy i duże owady). Pary dobierają się na całe życie. Jaja w ilości 3-4, podobne do jaj sokoła wędrownego, ale raczej żółtawo, a nie czerwonobrunatno plamkowane. Wymiary samca: długość ciała ok. 44 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 100 cm, waga 500-600 g. Wymiary samicy: długość ciała ok. 49 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 110 cm, waga 700-900 g. Jastrząb (Accipiter gentilis) Ptak, który jest bardzo dobrym gatunkiem do polowania. Nie nadaje się do „latania” ze względu na swoją pasje łowiecką i czasami porywczy rozpoznawcze: krótkie, szerokie skrzydła, długi ogon z czterema poprzecznymi pręgami, na końcu zaokrąglony. Oczy żółte. Stare osobniki na spodzie poprzecznie prążkowane, młode z podłużnymi plamami. Przeważnie lata nisko, doskonale wykorzystując osłony terenowe. Trudny do zaobserwowania. Rozpowszechniony w lasach oraz na terenach otwartych całej Polski. Na skutek tępienia i prześladowania (najczęściej przez hodowców gołębi) staje się coraz mniej liczny, a także pędzi bardziej skryty tryb życia. Pożywienie to średniej wielkości ptaki, jak sójki, dzikie gołębie, dzięcioły, kuropatwy oraz mniejsze ssaki, np. zające, króliki, wiewiórki, szczury. Gniazdo jest dość obszerne i płaskie, usłane z gałęzi i umieszczone w koronie drzew leśnych. Jedna para jastrzębi ma 2-3 gniazda i w nieregularnych odstępach czasu, wynoszących 1-3 lat, przenosi się z jednego na drugie. Jaja w ilości 3-4, rzadziej 2 lub 5, zielonkawobiałe bez plam. Zimę spędza w kraju, w bliższej lub dalszej okolicy rewiru leśnego, w którym się gnieździ. Wymiary samca: długość całego ciała 53-55 cm, rozpiętość skrzydeł 101-103 cm, skrzydło złożone 31-33 cm, ogon 23-25 cm, waga 580-800 g. Samica jest znacznie większa, oto wymiary: długość całego ciała 60-63 cm, rozpiętość skrzydeł 116-120 cm, skrzydło złożone 35-37 cm, ogon 27-30 cm, waga 810-1300g. Sokół wędrowny (Falco peregrinus) Cechy rozpoznawcze: typowa postać sokoła. Mniejszy od raroga, ale znacznie większy od kobuza; samica jest większa od samca. Krótka szyja i ogon, skrzydła długie i ostro zakończone. Duży, czarny „wąs” schodzi na biały policzek. Plamy na brzuchu i nogawicach u młodego ptaka podłużne, u starego poprzeczne. Ochrypłe, głośne okrzyki w zaniepokojeniu, zwłaszcza przy gnieździe. Lot szybki, nadzwyczaj sprężysty (w locie pikującym może osiągnąć prędkość nawet 300 km/h). Gnieździ się w lasach i wśród skał na terenie całej Polski, lecz wszędzie jest rzadki. Dzięki prowadzonemu przez „Gniazdo Sokolników” programowi odbudowy dzikiej populacji powoli jego liczba wzrasta. Jego pożywienie stanowią ptaki do wielkości kaczki schwytane w powietrzu na otwartej przestrzeni. Gniazdo na drzewie (zajmuje wówczas gniazda czapli lub gawronów), jednak najczęściej na półkach skalnych bez żadnej wyściółki. Jaja 3-4, rzadziej do 6, na kremowobiałym tle bardzo gęsto nakrapiane czerwonobrązowymi plamami. Stare ptaki zimują w kraju i zatrzymują się niekiedy na wysokich wieżach pośrodku miast, młode odlatują we IX i X, a wracają w II i IV. Wymiary: długość całego ciała 40-43 cm, rozpiętość skrzydeł 85-106 cm, skrzydło złożone 29-31 cm, ogon 14-16 cm, waga samca 580-721 g, waga samicy 860-1090 g. Raróg (Falco cherrug) Jeden z bardziej „myślących” sokołów, którego układaniem do polowania powinni zajmować się już doświadczeni ludzie. W niektórych krajach bardzo popularny gatunek do polowań np na gawrony (w Polsce bez dodatkowego zezwolenia ten rodzaj polowania nie jest możliwy).Cechy rozpoznawcze: duży, w porównaniu z innymi sokołami krępy w budowie, chociaż jak wszystkie sokoły ma skrzydła długie i ostro zakończone, a ogon stosunkowo krótki. Czarna plama ciągnąca się od kąta dzioba w postaci „wąsa”, słabo zaznaczona. Plamy na nogawicach duże i podłużne. Gnieździ się na terenach położonych na południe i wschód od granic Polski i sięga aż do Azji Środkowej. W naszym kraju rozmnażany w niewoli. Dzikie ptaki obserwowane rzadko jako pojedynczo zabłąkane lub przelotne osobniki. Pożywienie to drobne gryzonie i ptaki, czasem mniejsze ssaki. Gniazdo najczęściej na półce skalnej. Jaja w ilości 3-4, na białym tle obficie nakrapiane brązowymi plamami. Wymiary: długość całego ciała 49-54 cm, rozpiętość skrzydeł 130-140 cm, skrzydło złożone 35-42 cm, ogon 19-24 cm, waga samca 700-900g, samicy 1000-1300g. Są to najpopularniejsze gatunki ptaków drapieżnych, jakich używa się w Polsce w celach sokolniczych. Ponieważ polskie prawodawstwo nie dopuszcza odłowu ptaków z natury, to wszystkie ptaki jakie można spotkać na rękawicy sokolniczej pochodzą z zamkniętych hodowli wolierowych, gdzie rozmnaża się skrzydlate drapieżniki. W wypadku sokoła wędrownego część z nich zasila program restytucji, a reszta trafia do sokolników i jest układana. Fragmenty opisu gatunków pochodzą z atlasu „Ptaki Polski” autorstwa Jana Sokołowskiego, a także z przewodnika „Ptaki Drapieżne Europy”