Pamiętnik z powstania warszawskiego - pamiętnik Mirona Białoszewskiego. Autor opisuje w nim swoje doświadczenia z okresu powstania warszawskiego (od 1 sierpnia do 9 października 1944), z perspektywy cywila. Pamiętnik z powstania warszawskiego - dokument historyczny czy literacka próba ocalenia przeszłości? - scenariusz lekcji z portalu Scholaris.pl. Typ materiału: Scenariusz zajęć Posłuchaj rozmowy z Mironem Białoszewskim „Miron Białoszewski opowiada o powrocie do Warszawy w 1945 roku." (Polskie Radio, 1.08.1981) Autor Pamiętnika z powstania warszawskiego nie koncentrował się tylko na działaniach powstańców, ale przede wszystkim ukazywał uczucia bezbronnych cywilów, którzy masowo ginęli od bomb i kul, przywaleni gruzami domów. Głównym bohaterem pamiętnika jest Miron Białoszewski, jego autor. Geneza utworu Pamiętnik z powstania warszawskiego został wydany w 1970 roku. Autor zaczął pisać tę książkę w 1967 r., czyli dwadzieścia trzy lata po upadku powstania. Jest to opowieść o zagładzie Warszawy podczas powstania, prowadzona z perspektywy cywila. Pamiętnik z powstania warszawskiego. 1. 2. 3. 4. 5. 0. Autor opisuje w "Pamiętniku" wydarzenia z perspektywy 20 lat (utwór powstał w 1968r.), tzn. że opowiada o to, co zapamiętał, ale wspomnienia Białoszewskiego były tak silne i żywe, że czytając pamiętnik ma się wrażenie niemal uczestnictwa w opisywanych wydarzeniach. 1. Zapisz temat. 2. Zapoznaj się z materiałami nt. powstania warszawskiego. 3. Zrób krótką notatkę: - data, czas trwania powstania, - przebieg powstania, - konsekwencje, 4. Przeczytaj biografię Mirona Białoszewskiego - zrób krótką notatkę. 5. Napisz o genezie powstania utworu. 6. Zapoznaj się z fragmentem "Pamiętika z powstania warszawskiego". Bohaterowie Uwaga: w utworze nie istnieje tradycyjny podział bohaterów na głównych, drugoplanowych, epizodycznych Jest to zapis tragedii miasta i jego mieszkańców, każda postać, jaka pojawia się na kartach Pamiętnika jest tak samo ważna. 63 dni powstania z perspektywy cywila. W centrum opowieści nie są tym razem zmagania zbrojne, lecz dążenia jednostki do przetrwania (poszukiwanie schronienia i żywności, ucieczka przed bombami),a także psychologiczny wymiar tych przeżyć (nadzieje, niepokoje, próby oswajania traumy). Język utworu jest potoczny. Białoszewski nazywa tok narracji „gadaniną" i rzeczywiście jego książka zbliża się raczej do prozy mówionej niż pisanej. Specyficzną cechą tego języka jest chaotyczny, urywany, poszarpany tok wypowiedzi. Czyta autor - YouTube. 0:00 / 6:20. Miron Białoszewski, Pamiętnik z Powstania Warszawskiego, odc. 31. Czyta autor. Ewa Chamiec. CzarMuzyki. 22.3K subscribers. Subscribe. katf.